در سالهای اخیر استفاده از آمپولهای لاغری به یکی از بحثبرانگیزترین روشهای کاهش وزن تبدیل شده است. بسیاری از افرادی که به دنبال راهی سریعتر و تاثیرگذارتر برای رسیدن به اندام مورد نظر خود هستند؛ همین موضوع باعث افزایش توجهها به قرص چربی سوز و تزریق داروهای لاغری شده است.
در ترکیب با رژیم کمکالری و افزایش فعالیت بدنی برای کاهش وزن اضافی و حفظ کاهش وزن در بلندمدت در بزرگسالان مبتلا به چاقی، یا بزرگسالان دارای اضافهوزن همراه با حداقل یک بیماری همراه مرتبط با وزن، اندیکاسیون دارد.
دوز اولیه
درمان را با دوز پایین شروع کرده و بهتدریج به دوز نگهدارنده 2.5 mg/week زیرجلدی افزایش دهید تا عوارض گوارشی کمتر شوند
دوز 2.5 میلی گرم فقط برای شروع درمان است و برای مدیریت مزمن وزن نیست
دوز نگهدارنده
بعد از هفته چهارم ، هفتهای یکبار 2.5 میلی گرم دوز را افزایش دهید تا به دوز 10 میلی گرم تا 15 میلی گرم برسد.
موارد استفاده ی دیگر این دارو
آپنه انسدادی خواب
برای درمان آپنه انسدادی خواب متوسط تا شدید (OSA) در بزرگسالان مبتلا به چاقی اندیکاسیون دارد
توصیه ها و مراقبت ها
به بیماران استفادهکننده از قرصهای ضدبارداری خوراکی توصیه میشود تا 4 هفته پس از شروع دارو و 4 هفته پس از هر افزایش دوز، از روش غیرخوراکی یا روش مانع (مثل کاندوم) استفاده کنند
سابقه شخصی یا خانوادگی کارسینوم مدولاری تیروئید (MTC) یا ابتلا به سندرم نئوپلازی متعدد غدد درونریز نوع ۲ (MEN 2)
هرگزقلم تزریقی را بین بیماران به اشتراک نگذارید، حتی اگر سوزن قلم تعویض شده باشد؛ این کار خطر انتقال عوامل بیماریزای منتقله از راه خون را به همراه دارد
بر اساس یافتههای بهدستآمده در موشها و رتها، این دارو ممکن است در انسان باعث تومورهای سلول مدولاری تیرویید از جمله کارسینوم مدولاری تیروئید شود
پانکراتیت حاد، از جمله پانکراتیت خونریزیدهنده یا نکروزان کشنده و غیرکشنده، در بیماران تحت درمان با آگونیستهای گیرنده GLP-1 مشاهده شده است. پس از شروع درمان، بیمار باید از نظر علائم و نشانههای پانکراتیت تحت پایش قرار گیرد؛ مانند درد شدید و مداوم شکم که گاهی به پشت انتشار مییابد و ممکن است با استفراغ همراه باشد یا نباشد. در صورت شک به پانکراتیت، دارو را قطع کنید و اگر تشخیص تأیید شد، درمان را دوباره شروع نکنید
بهبود سریع کنترل قند خون میتواند با بدتر شدن موقت رتینوپاتی دیابتی همراه باشد. تیرزپاتاید در بیمارانی که دچار رتینوپاتی دیابتی غیرپرولیفراتیو نیازمند درمان فوری، رتینوپاتی دیابتی پرولیفراتیو یا ادم ماکولا هستند، بررسی نشده است. بیماران دارای سابقه رتینوپاتی دیابتی باید تحت نظر باشند
عوارض گوارشی، که گاهی شدید هستند، گزارش شدهاند. این دارو در بیماران مبتلا به بیماری شدید گوارشی، از جمله گاستروپارزی شدید، مطالعه نشده و در این بیماران توصیه نمیشود.
در کارازمایی های بالینی و عوارض گزارش ده دارو پس از ورود به بازار مشاهده شده این دارو میتواند باعث بروز مشکلات صفراوی مثل سنگ شود.
این درمان با عوارض گوارشی، که گاهی شدید هستند، همراه بوده است. در مجموعه کارآزماییهای کنترلشده با دارونما، عوارض شدید گوارشی در بیمارانی که این درمان را دریافت میکردند، بیشتر از گروه دارونما مشاهده شد.
آسیب کلیوی
آسیب حاد کلیه و بدتر شدن نارسایی مزمن کلیه، که گاهی ممکن است نیاز به همودیالیز داشته باشد، در بیماران تحت درمان با آگونیستهای گیرنده GLP-1 گزارش شده است.
بیشتر این موارد در بیمارانی رخ داده که تهوع، استفراغ، اسهال یا دهیدراسیون را تجربه کرده بودند
این عوارض در بیمارانی بدون بیماری زمینهای شناختهشده کلیوی نیز گزارش شده است
در بیمارانی که هنگام شروع درمان یا افزایش دوز، عوارض شدید گوارشی را گزارش میکنند، عملکرد کلیه باید پایش شود
حساسیت
واکنشهای حساسیتی شدید با آگونیستهای گیرنده GLP-1 گزارش شده است؛ بنابراین در بیمارانی که سابقه آنژیوادم یا آنافیلاکسی با یکی از این داروها داشتهاند، باید احتیاط شود
تداخلات دارویی
مصرف همزمان با داروهای محرک ترشح انسولین (مانند سولفونیلاورهها) یا انسولین ممکن است خطر هیپوگلیسمی را افزایش دهد
برای کاهش خطر هیپوگلیسمی، باید کاهش دوز داروی محرک ترشح انسولین یا انسولین در نظر گرفته شود
بیمارانی که این داروها را همزمان مصرف میکنند باید از خطر هیپوگلیسمی آگاه شوند و علائم و نشانههای آن به آنان آموزش داده شود
نمای کلی تداخلات دارویی
داروهای خوراکی با شاخص درمانی باریک
احتیاط / احتمال نیاز به تنظیم دوز
تیرزپاتاید ممکن است تخلیهٔ معده را به تأخیر بیندازد و در نتیجه احتمال دارد جذب خوراکی داروها را تحت تأثیر قرار دهد
در مصرف همزمان با داروهایی که شاخص درمانی باریک دارند احتیاط شود(مثلاً وارفارین)
به بیمارانی که از قرصهای ضدبارداری هورمونی خوراکی استفاده میکنند توصیه کنید
یا به یک روش غیرخوراکی پیشگیری از بارداری تغییر دهند،
یا از یک روش مانع نیز استفاده کنند،
به مدت 4 هفته پس از شروع درمان و 4 هفته پس از هر بار افزایش دوز تیرزپاتاید
بارداری و شیردهی
بارداری
دادههای موجود درباره مصرف این دارو در زنان باردار برای ارزیابی خطر مرتبط با دارو از نظر نقایص عمده مادرزادی، سقط جنین، یا سایر پیامدهای نامطلوب برای مادر یا جنین کافی نیست
بر اساس مطالعات تولیدمثل در حیوانات، ممکن است مواجهه با تیرزپاتاید در دوران بارداری برای جنین خطراتی ایجاد کند.
مصرف در بارداری فقط زمانی انجام شود که فایده احتمالی برای مادر، خطر احتمالی برای جنین را توجیه کند
کاهش وزن در زنان باردار هیچ سودی ندارد و ممکن است باعث آسیب به جنین شود.
پیشگیری از بارداری
تیرزپاتاید ممکن است به دلیل تأخیر در تخلیه معده، اثربخشی قرصهای ضدبارداری خوراکی را کاهش دهد
این تأخیر پس از اولین دوز بیشتر است و بهمرور کاهش مییابد
توصیه میشود بیماران از روش غیرخوراکی جلوگیری از بارداری استفاده کنند
یا تا 4 هفته پس از شروع درمان و 4 هفته پس از هر افزایش دوز از روش مانعدار اضافه استفاده کنند
مطالعات حیوانی
در رتهای باردار که طی دوره اندامزایی تیرزپاتاید دریافت کردند، کاهش رشد جنین و ناهنجاریهای جنینی مشاهده شده.
در خرگوشهای باردار نیز در دوره اندامزایی، کاهش رشد جنین در مواجهههای بالینی مرتبط مشاهده شد
افزایش بروز ناهنجاریهای خارجی, احشایی ,اسکلتی گزارش شد
این اثرات همزمان با کاهش وزن مادر و کاهش مصرف غذا رخ دادند.
